Sensiz tükenirken ömrüm..
Hayat hep kirgin bakti bana penceresinden..
Kirik dökük yalnizli?imla kalirken bir basima,
Gözyaslarimin ardinda sakli kaldi senli hayallerim...
Sen gittin...
Sen gideli gülmüyor artik mevsimler,
Hazanlar kucakliyor yalnizli?imi...
Sensizlikte kayboluyor mavilikler..
Sen gittin...
Sen gittikten sonra sevdalar mutluluk tasimiyor artik.
Sevdalilar boynu bükük dolasiyor papatyalar misali...
Çünkü duygularin ruhu öldü bu terk edislerde.
Çünkü bu terk edislerde yalnizli?in adi sen oldun..
Artik ne düsler, ne gülüsler var dünyamda..
Mutluluklar demir aldi kiyimdan..
Ve sen son terk edensin, simdi bu hirçin dalgalari.
Günesi olmayan son sabahimdin,
Kanadi olmayan son çirpinisim.
simdi sensiz hangi umudu sorgulamali..
simdi sensiz hangi yalanci baharlari beklemeli,
simdi sensiz hangi yalanci duygulari tatmaliyim..
Sen gittin...
Ve sen giderken boynu bükük kaldi içimdeki sevdan...
Özkan Artik